„Kaštel Beringer“ je atmosferičan i melanholičan roman Boška Krstića koji kroz priču o jednom kaštelu oslikava Suboticu i Bačku, njihove istorijske slojeve, ljude, gradove, reke, salaše i nestale svetove. U središtu romana nalazi se kaštel Beringer, mesto oko kojeg se prepliću prošlost i sadašnjost, stvarnost i sećanje, istorija i legenda. Krstić pripoveda o vremenu koje je prošlo, ali i o vremenu koje nezaustavljivo izmiče. Mesta kojih više nema, ljudi koji su nestali i događaji čije se uspomene vremenom menjaju stvaraju sliku jednog sveta koji je nekada postojao, a danas živi još samo kroz sećanja i priče. Pored istorijske i društvene slike Bačke, roman donosi i rekonstrukciju jedne ljubavi i jednog zločina. Kaštel tako postaje više od običnog mesta radnje – on prerasta u simbol prolaznosti, porodice, sećanja i nemogućnosti da se prošlost sačuva od propadanja. „Kaštel Beringer“ je roman o prostoru i ljudima, o nestajanju jednog sveta i pokušaju da se on sačuva kroz književnost.